Op vrijdag 30 oktober moesten we op bezoek met Heren 2 in Lembeke, wat in het verleden steeds een moeilijke verplaatsing was, en terug bleek te zijn.

Vader en zoon Van Tornhout mochten de 1ste dubbel afwerken maar hadden het moeilijk om hun spel op te dringen.  De eerste set werd gewonnen met 17-21 maar in de tweede set was het nog moeilijker 23-25, maar toch gewonnen.

Ondertussen waren ook Bert en, uw verslaggever van dienst, Geert begonnen aan de 4de dubbel. Het was voor de eerste keer, in competitieverband, dat we samen speelden en dit was te merken in de eerste set. Gewonnen met 19-21 maar zeker niet door het goede spel van ons. In de tweede set liep alles beter en wonnen we vlot met 11-21.  0-2 de start was veel belovend.

Jelle en Finol speelden de 2de dubbel en speelden goed mee maar konden toch niet zo veel inbrengen tegen het solide spel van hun tegenstanders 21-19 en 21-16.

De 3de dubbel speelden Geert en Luc die goed op elkaar ingespeeld zijn. Het werd dan ook een vlotte overwinning met 15-21 en 16-21.  1-3 na de dubbels, nog geen vuiltje aan de lucht.

In de eerste enkel mocht Bert aantreden tegen een muur, genaamd Thomas. Bert heeft dit jaar nog niet het goede ritme te pakken en de punten die wel goed uitgespeeld waren kwamen allemaal terug. Het werd dus een slopende driesetter die gewonnen werd door Thomas met 21-15, 15-21 en 21-14.

Jelle was ondertussen ook begonnen aan zijn enkel tegen Simon.  Jelle had gans de wedstrijd de overhand en won vlot de eerste set met 16-21 en in de tweede set liep hij ook snel 5 punten uit maar op het einde sputterde de motor van Jelle en verloor hij uiteindelijk nog met 23-21. In set 3 zou de beslissing vallen en Jelle deed wat een ploegkapitein moet doen. Vechten tot het einde en winnen.  We hadden al zeker een gelijkspel binnen.

Finol had het moeilijk tegen Sam Goethals en liep steeds achter de feiten aan. Geen gebrek aan inzet bij Finol maar de tegenstander was te sterk. 21-10 en 21-18.

Ik moest dan maar de meubelen zien te redden en het laatste puntje binnenhalen. In de eerste set was daar zeker geen sprake van. Ik werd vakkundig van het kastje naar de muur gespeeld en maakte geen schijn van kans 21-13. In de tweede set werd mijn tegenstander wat nonchalanter en kon ik naar het einde toe dichterbij sluipen maar een misser van formaat zorgde ervoor dat we met een gelijkspel Lembeke moesten verlaten.

Dit was het eerste puntenverlies van het seizoen van Heren 2. Later werd er ook nog verloren tegen Eikenlo maar dat kon je reeds lezen.

 

Reactie toevoegen

Gisteren zakte de 2de herenploeg af naar Eeklo om de titelfavoriet van dit seizoen te ontmoeten.

Met Bram in de plaats van Frank Boudry om het zestal vol te maken kwamen met enkele minuten vertraging toe aan de Eeklose sporthal.

In de hoop toch een wedstrijd te winnen hadden we onze ploegopstelling een beetje aangepast, Bert die anders met Frank speelt werd nu in de eerste dubbel uitgespeeld samen met Jelle, na een gelijkspel vorige week in Lembeke was onze verwachting om iets te halen in Eeklo tot aan het vriespunt gezakt.

Nathan die samen met mezelf anders de eerste dubbel betwiste mochten nu in de 2de dubbel aantreden.

Bert en Jelle deden tegen alle verwachtingen in goed mee maar verloren uiteindelijk in 2 sets met een miniem verschil, Ikzelf en Nathan hadden in de eerste set meer last met de Yonex Aerosensa 10 pluimen dan met onze tegenstanders die zeker te pakken waren en verloren kansloos onze eerste set, halverwege de 2de set waar onze overbuur Filiep verwoede pogingen deed om ons veel beter aanvallend spel te pareren lukte het hem bijna om één van zijn eigen testikels te gebruiken als shuttle met een lange medische pauze als gevolg.

Na een nipte winst in de 2de set werd er in de derde van kant gewisseld met een 11-10 voorsprong voor onze ondertussen op zijn positieven gekomen Filiep en Erik.

Bij de hervatting van het spel had Nathan te kampen met een acute zenuwaanval of was het misschien de gedachte dat hij al 2 volle sets met een nieuw herbesnaarde racket speelde, met 6 directe fouten als gevolg en als toemaatje werden er ook door mij nog enkele fouten gemaakt in een poging om alsnog het tij te keren, dit met een jammerlijk 21-18 verlies in de derde set, wat we ons achteraf nog gingen beklagen.

Ondertussen waren Bram en Geert al gestart met het vierde dubbelspel, ook zij gebruikten deze om te wennen aan de Yonex shuttles, die er een constante van maken om op het einde van hun snelle vlucht de handrem te gebruiken, zodat je als verdediger deze pluimen niet degelijk kunt terug meppen, met een logisch verlies in 2 sets als gevolg.

Daarna mocht ikzelf terug met Geert de derde dubbel aanvatten, ik had met Geert afgesproken om zoveel mogelijk aan te vallen om het verdedigende werk te vermijden en dat werd zowaar beloond in de eerste set, maar in de euforie dat het uiteindelijk toch lukte vergaten we die af te maken.

Niet zo in set 2 en 3, daar waren onze overburen nog een schim van zichzelf en werd de eerste matchwinst van de avond opgetekend met een  23-21, 7-21 en 11-21 als setstanden.

Bert startte als eerste in het enkelspel en zoals vele van zijn ondertussen gespeelde enkelwedstrijden kon hij ook nu geen vuist maken, het is alsof hij verleerd is hoe je moet winnen, misschien komt er beterschap in de terugronde.

Nathan nam de 2de enkel voor zijn rekening en het bleek al in de eerste set dat het spannend ging worden, nipt verlies in de eerste, nipte winst in de 2de en een nog niptere winst in de derde set met een 2de winstpartij als gevolg.

Ondertussen was ook Jelle de derde en Bram de 4de enkel gestart, Bram had al vlug de eerste set beet en Jelle kreeg een acute “4de matchwinst en gelijkspel kramp” in de benen waardoor het stokte in zijn eerste set, en zijn overbuur de wet liet dicteren.

Ondertussen werden de thuisspelers onrustig en stonden ze angstvallig de laatste partijen van dichtbij te volgen, want een mogelijke puntendeling, ver van onze en zeker hun verwachting ging in de lucht.

Bram had al even vlug zijn 2de set binnen, nadat hij een redelijke achterstand had opgehaald en de derde winstpartij was binnen.

Jelle had het in handen maar blijkbaar was de druk net iets te hoog en kon hij niet voor “de stunt” zorgen die we eigenlijk al in de dubbelwedstrijden hadden moeten binnenhalen.

Blijkt dat overschatting van de tegenstander geen goede voedingsbodem is om aan een wedstrijd te starten, voortaan beginnen we elke wedstrijd met de gedachte dat wij onklopbaar zijn, zien waar we dan uitkomen?

Nog een bijkomende raad aan al onze competitieploegen, misschien is aan te raden om een vriendschappelijke partij te spelen voor uw competitiewedstrijd zodat je beter aan de pluim kan wennen, dat hebben Geert en ik wel bewezen in onze 2de dubbelwedstrijd.

Reactie toevoegen

Maandag was onze eerste uitwedstrijd tegen VlaBad, op papier de sterkste tegenstander, beloofde een harde dobber te worden. Met 5 zakten we af naar Oudenaarde, helaas zonder Jan die met rugproblemen kampt. Christophe was wel terug paraat na een knieprobleem.

Bij de eerste 2 dubbels werd snel duidelijk dat de yonex-pluimen geen snelvliegers waren, de achterlijn halen bleek haast onmogelijk. Pinol en Bruno (de jarige, hiep hiep hoera!) gingen goed mee in de rally’s maar het aanvallend geweld van de tegenstander deed hen uiteindelijk de das om. Zelfde liedje voor Niels en Christophe die in 2 spannende sets verloren. Met goeie moed begonnen Pinol en ik aan de 3de dubbel, eerst kregen we nog een voorsprong cadeau die we konden verzilveren, maar daarna hadden we moeite om hun tactisch plan te omzeilen. Dus verlies in 3 sets. Op hetzelfde moment speelde Niels zijn enkel, ondanks de goeie spirit toch een verliespartij… Ook Bruno en Christophe hadden het niet onder de markt in de 4de dubbel. Het was duidelijk dat de tegenstanders goed op elkaar ingespeeld waren.

Met een droge 5-0 moesten dus nog 3 enkels gespeeld worden: 

Pinol en ik eerst aan de beurt. Winst voor Pinol had er zeker ingezeten. De 2de set kon hij met een smash afmaken, maar die viel helaas net naast de lijn. Voor mij was de eerste set snel voorbij. Met meer aanvalsdrift in de 2de set werd het spannend maar uiteindelijk ging ik fysiek ten onder.

Alle hoop dus op de jarige! Die tegen een B2 mocht spelen. Bruno verbaasde met agressief spel en maakte er een spannende wedstrijd van. We hadden allemaal de indruk dat Bruno alles onder controle had, alleen viel de pluim steeds aan de verkeerde kant van de lijn. Een knappe prestatie. De tegenstander gaf achteraf toe dat hij met geluk in 2 sets gewonnen had.

Al was het zeker geen walk-over, toch staat die 8-0 op het bord. Het blijft nog wat zoeken naar de juiste dubbelcombinaties.

In de terugwedstrijd, met thuisvoordeel in gedachte, moeten we zeker gaan voor de overwinning.

1 reactie

Heren 1 heeft ondertussen al drie wedstrijden achter de kiezen. Van de eerste kon u hier al een verslag lezen, maar aangezien Thijs beloofd had dat hij na de tweede wedstrijd een verslagje ging schrijven, hebt u hierover dus nog niets gelezen. Want Thijs en schrijven, het is blijkbaar een combinatie die niet werkt. Gelukkig lukt de combinatie Thijs en badminton beter!

Op 12 oktober zakten we af naar Ronse. Aangezien de delegatie die uit Landegem vertrekt enkel maar uit jonkies bestaat (Thijs, Andreas en Gert) waren wij (Bart en Steven) blij om te zien dat ze al gearriveerd waren in Ronse. Ze hadden er zelfs een toeristische rondrit van gemaakt, tot in het Muziekbos. Badmintonnen in het Muziekbos, het is eens iets anders.

Over de wedstrijden kunnen we kort zijn: sommigen haalden hun niveau (Thijs en Andreas), anderen niet (de rest). Een logische 5-3 nederlaag was dus het gevolg. En wat blijkt: sommigen onder ons kunnen niet goed verliezen, en durven zich wel eens boos te maken tegen hun tegenstander omdat hij geen sorry zegt (of omdat de stoom uit zijn oren de sorry niet binnenlaat in zijn oren).

Op 26 oktober kregen we een kans op revanche tegen Oudegem. Aangezien Gert net die avond zijn diploma moest gaan afhalen, speelden we met vier. Na de dubbels stond het 2-2. Van Thijs en Andreas kan je verwachten dat ze hun enkel winnen (wat ze ook gedaan hebben natuurlijk), van Bart en mezelf is dit in 2e provinciale niet zo evident (op papier gingen wij eigenlijk alleen maar dubbelen). Bart speelde een goede wedstrijd, maar verloor nipt. Alle druk kwam bij ondergetekende te liggen, en wonderwel lukte het mij om de wedstrijd heel vlot te winnen. Onze tweede winstpartij was een feit. Misschien had het feit dat Gert in mooi kostuum kwam supporteren er wel voor gezorgd dat mijn tegenstander helemaal van slag was. Volgende keer opnieuw zo'n mooie outfit aandoen Gert!

Ziezo, mijn werk zit er op. We kijken vol nieuwsgierigheid uit naar het moment dat Thijs toch eens een verslagje zal schrijven. Wie weet gebeurt dat wel eens dit seizoen!

1 reactie

Gisterenavond mochten de heren van 2H hun derde match al afwerken. Dit keer tegen Hoge Wal 1H. Net als de vorige keren gingen we natuurlijk voor een ruime zege. 

We zijn begonnen met de eerst en laatste dubbel die alletwee gewonnen werden in 2 sets waaruit blijkt dat deze duo's al op elkaar ingespeeld geraken. Daarna mochten de volgende dubbels gespeeld worden waar Geert voor de eerste keer deel van was, ook deze werden allebij gewonnen in 2 sets. 

4-0 na de dubbels

In de enkels verliep het zoals vorige week weer goed en won iedereen. bij sommigen is er wel nog wat werk maar met maar 1 drie setter kan je niet klagen. 

Alweer gewonnen met 8-0 en weer was er achteraf een botterham te verkrijgen. Volgende match voor ons is op 30 oktober op Smash For Fun en ook dan gaan we weer voor een zege.

De voledige uitslag kan je vinden op onderstaande link: 

http://www.badmintonvlaanderen.be/sport/teammatch.aspx?id=2360CDE9-4A6F-4E50-BF49-E11F8B1D0772&match=1940

 

Verslaggever van dienst: Jelle

Reactie toevoegen

Logo badmintonplus

JSN Boot template designed by JoomlaShine.com