Voor H5 zit het seizoen er intussen al meer dan een week op, dus vond ik het tijd om de geïnteresseerden deelgenoot te maken van onze laatste wedervarens.

De woensdag na de krokusvakantie mochten we Pluimplukkers 9H in Nevele partij geven. Omwille van een spierblessure die ikzelf had opgelopen tijdens de vakantie, beperkte ik me voor deze ontmoeting tot het invullen van het wedstrijdblad. En ook Dirk moest ultiem afzeggen wegens andere verplichtingen, waardoor we weer volop uit onze weelderige 'invallers'lijst konden gaan putten. De spelers die de zware taak hadden om ervoor te zorgen dat er misschien toch nog een puntje bij zou komen in ons totaal waren Jackie, Jean-Marie en Lieven, aangevuld met Bart, Stijn en Miguel. Onze eerste wedstrijd van het seizoen werd in Rozebroeken verloren met 6-2, maar gezien de enorme progressie die sommige 'competitiedebutanten' toch wel hebben gemaakt, was een 4-4 voor de terugwedstrijd misschien toch niet onmogellijk. Al snel waren we alweer een illusie armer, want na de dubbels stond het reeds 0-4. HD3 en HD4 waren echter wel 3-setters met een behoorlijke spankracht. Vanaf dat moment werd het objectief dus bijgesteld naar 'niet verliezen met 0-8'. Bart was dichtbij winst in zijn enkel, maar gaf het nog uit handen in set 3, Stijn echter was wel succesvol in zijn enkelpartij en sloot deze winnend af in 2 sets. Bijgesteld objectief dus gerealiseerd...

Na de wedstrijd zorgde Miguel voor hot-dogs, een schitterend initiatief dat door iedereen bijzonder werd gesmaakt en waarvoor dank.

Onze laatste ontmoeting was de terugwedstrijd tegen Flee Shuttle. Pro memori: we waren ginder nogal glansrijk gaan verliezen in 1u20min, doch begonnen opnieuw vol goede moed aan een wedstrijd die toch steeds moet gespeeld worden. Voor deze laatste ontmoeting had ik met de ploeggenoten afgesproken dat iedereen die beschikbaar was minstens een match zou spelen. UIteindelijk waren we met 8 spelers, Jackie en Bart waren er jammer genoeg niet bij. En we zouden ons dus niet zomaar naar de slachtbank laten leiden door de favoriet voor de titel in onze reeks.

Dubbel 1 en 3 waren best spannende wedstrijden, maar konden niet worden gewonnen door respectievelijk Jean-Marie en Stijn enerzijds, en Lieven en Dirk anderzijds. Dubbel 2 werd vervolgens afgewerkt door Jean-Marie en Lieven, met jammer genoeg eveneens verlies als resultaat. Intussen speelden Miguel en ikzelf dubbel 4. Set 1 wonnen we moeizaam, in set 2 kwam onze tegenstander nauwelijks in het stuk voor, waardoor we toch al 1 zekerheid hadden: we zouden het seizoen afsluiten zonder de schande van een 0-8 of 8-0 nederlaag.

Daarna was het - zoals meestal het geval is in niet gemengde interclub competitie - tijd voor de enkels. Joris beet de spits af en ging in set 1 goed mee tot 8-11. Daarna ging zoals men pleegt te zeggen het licht uit (of was de goesting over) met als resultaat dat hij in de rest van de wedstrijd nog welgeteld 1 punt maakte. Kristof deed in HE2 een gooi naar setwinst in de eerste (echter 'net niet', wellicht was dit anders gelopen indien hij zich niet had misteld helemaal op het eind van de set), in set 2 liep het duidelijk minder, met als resultaat verlies in 2 sets. Onze 'eerredder van de ontmoeting tegen Pluimplukkers' Stijn speelde HE 3, en maakte het heel spannend, getuige de setstanden 19 en 20, echter jammer genoeg beide met verlies. En Miguel zorgde al voor evenveel spanning in zijn HE4 door set 1 te winnen maar dan toch nipt zijn meerdere te moeten erkennen in sets 2 en 3.

Resultaat dus alweer een 1-7 nederlaag, maar wel een gans ander spelbeeld dan in de heenronde tegen de kampioen in wording.

Het orgelpunt na deze zo al leuke gala-avond kwam echter op de eerste verdieping van ons sportcomplex, waar enkele van onze ploeggenoten gezorgd hadden voor een 'pizza aan huis levering', bestaande uit 5 verschillende reuzepizza's! De mannen van Knesselare wisten niet goed wat ze meemaakten, na de bordjes chips waarop zij ons hadden vergast eind november!

Conclusie van het seizoen en enkele statistieken:

- de meest beschkbare spelers dit seizoen waren Jean-Marie en Miguel

- Jean-Marie speelde de meeste wedstrijden

- Jackie won 50% van zijn wedstrijden en scoorde daarmee het hoogst, gevolgd door Miguel met 47%

- alle spelers die zich hadden opgegeven om deel uit te maken van H5 hebben allemaal ruim speelgelegenheid gehad, met als gevolg een pak bijkomende ervaring die ze meenemen naar volgend seizoen

- de spirit was super, de resultaten waren dat dikwijls wat minder, maar daarvoor zeker niet getreurd

- volgend jaar heeft deze ploeg zeker kans om enkele ontmoetingen met winst af te sluiten

- we hebben een paar keer goed gegeten en gedronken na de wedstrijden, zowel thuis als op verplaatsing

- niemand raakte tijdens het spelen van onze interclubwedstrijden gekwetst, wat mij zeer verheugt !

- we gaan met z'n allen nog eens lekker gaan eten half mei

- het was voor mij een plezier om dit jaar ploegkapitein van 5H te zijn

Filip

1 reactie

Image result for zinkend schip

Heren 1 verloor met 3-5 in en tegen Wit-Wit waardoor deze zeker zijn van de titel. Wij kunnen nog maximaal tweede worden. Volgend jaar dus een nieuwe poging helaas :)

Reactie toevoegen

Landegem 1H – Gentse 1H

Voor zij die ongerust waren door de lange stilte wat betreft heren 1, geen nood! Deze (jammerlijke) stilte lag enkel en alleen aan het feit dat we een lange pauze ingelast hadden na de heenronde om in de terugronde al onze matchen er op 35 dagen door te knallen. De goede rekenaar merkt hier onmiddellijk op dat dit gemiddeld iets meer dan 1 match per week is. Hiervoor zou iedereen dus in topvorm moeten zijn.

Helaas piekte ik iets te vroeg, wat resulteerde in een gescheurde kuitspier. Zelf was ik nog optimistisch (de laatste 3 matchen kan ik misschien nog meedoen!), maar de professionele opinie van de dokter besliste er helaas anders over.

Quote: “Das toch al een ferme scheur ja” à dokter van dienst.

Ik besloot dan maar ter plaatse wat met de lokale verpleegsters aan te pappen, kwestie van toch iets aangenaams uit deze blessure te halen. Helaas werd mijn vraag voor “Single verpleegkundigen met een diepe decolleté” net iets anders ingevuld dan ik gedacht had..

Reactie toevoegen

Heren 1, een kort verslag

Ons laatste resultaten waren soms wat minder, maar ach

De titel is nog steeds binnen bereik

Hopelijk zijn we donderdag dan ook zegerijk

Als eerste was er Latem, deze mochten ons niet verrassen

Dus klonk het vol vertrouwen, “Dat varkentje zullen we wel wassen”

Maar owee, zaterdag was het laat

Dit zorgde zondag voor een pak minder regelmaat

Shuttles buiten of los in het net

Geen probleem, Landegem deed het hele pakket!

Na de dubbels stond het drie – één

Onze titeldromen waren dus ver heen

Gelukkig nog een inspanning, een laatste sprint

Zo werd het vier – vier, de aanhouder wint!

Of speelt gelijk..

Toch 1 punt, onontbeerlijk!

Hierna de Pluimplukkers uit Gent

Vorige keer gewonnen, maar toch niet evident

Één van hun spelers had blijkbaar geen zin

Dus greep hun kapitein maar in

De opstelling werd aangepast, zo werd er begonnen

Goed  gestart is half gewonnen,

Dus speelden we prompt twee-twee

Het zou toch niet waar zijn nee?

Vier enkels later waren we gelukkig zeker

Twee punten in de zak, klaar voor de kampioenenbeker

De beslissing valt nu donderdag tegen Wit-Wit

Voor zij die niet meekunnen, bid!

Of brand een kaars, allemaal gelijk

Dan keren we donderdag hopelijk terug, de titel binnen bereik.

 

Jochen

1 reactie

Na onze titel van vorig seizoen mochten we het dit jaar een reeks hoger proberen. Niet evident, en dat werd dan ook vrij duidelijk in de heenronde: 4 nederlagen en 2 overwinningen later werd 't duidelijk dat het doel van dit seizoen  - niet zakken - wel gehaald ging worden.

In de eerste match van de terugronde werd het bezoek aan De Pinte geen succes: met duidelijke 7-1 cijfers de boot in.

De thuismatch tegen Aalst was een must-win: ook zij waren gepromoveerd, maar konden nog maar twee puntjes bijeen verzamelen. Opnieuw winnen betekende terug een gedeelde 4 plaats in de stand. We wisten dus wat er ons te doen stond!

Zelf beet ik de spits af met Lowie, maar dat verliep verre van een leien dakje. Zelf voelde ik me niet 100%, wat resulteerde in een vreselijke eerste set, die dan ook verloren ging. Gelukkig konden we ons herpakken en pakten we set 2 en drie, waardoor de 1-0 op het bord kwam.

Ondertussen hadden Gino & Viktor veel minder moeite: de tegenstand werd in twee korte sets ingeblikt. Vervolgens mochten Geoffrey en Bollie de baan op. Daar werd er niet zonder moeite gewonnen: Bollie voelde zich niet goed, zag er ook niet goed uit maar speelde toch nog nét goed genoeg ;-)

De vierde dubbel werd een spannende & leuke match voor Geoffrey & Gino. Winst zat er zéker in, maar de knie van Geoffrey besliste in de tweede set om even door te zakken. De match kon wel uitgespeeld worden, maar de beweging was duideljk niet optimaal meer.

Een 3-1 voorsprong moesten we kunnen afmaken in de enkels. Bollie mocht de eerste enkel proberen binnen te halen. Ondanks een zeer moeilijke match wist-ie toch de match binnen te halen! Straf, zeker omdat de dag erna bleek dat Bollie de griep te pakken had.

Lowie had een pak makkelijker met zijn tegenstander, die makkelijk zijn opa kon zijn. Ook Viktor vindt steeds beter zijn draai in zijn enkel. Zijn tegenstander werd van het kastje naar de muur gestuurd, waarbij Viktor eenvoudig de match in twee sets binnenhaalde.

Zelf had ik het niet onder de markt met a) de tegenstander en b) mezelf.  Gelukkig speelde de tegenstander heel wat pluimen buiten en kon ik de winst in twee korte sets veiligstellen.

Achteraf bleek dat ikzelf ook ziek was. Zoals Gino zei: "Winnen is niet gezond?" Blijkbaar niet Gino, blijkbaar niet. Maar half ziek winnen lukt dus ook nog prima ;-)

De volgende match is eentje op verplaatsing: Evergem konden we thuis verslaan, hopelijk lukt het ook daar!

Reactie toevoegen

Logo badmintonplus

JSN Boot template designed by JoomlaShine.com